Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




dinsdag 26 juli 2011

Eerste keer alleen by plane...

Acht Juli was het dan zover! Mijn grote ongelooflijke reis ging beginnen! Met het vliegtuig naar Sardinië, om daar twee weken te werken voor Estivant éénouder reizen. Mijn opa bracht me naar het vliegveld in Wheeze, waar ik om tien voor acht zou opstijgen. Ik ontmoette daar al mijn collega's en het was al meteen gezellig. Ik vond het best spannend zo alleen op het vliegveld, maar door mijn collega's en mijn opa is alles helemaal goed gekomen. We stegen op de geplande tijd en twee uur lang keek ik mijn ogen uit. Ik zag nederland verwijden en de hoge bergen verschijnen. De eeuwige sneeuw op de toppen van de bergen zwaaiden me tegemoet, en de blauwe zee die verscheen deden mijn ogen stralen! We vlogen langs/over Corsica heen, nog een klein stukje prachtige zee en toen verscheen Sardinië. Ik vond het zo'n raar idee dat ik in zo'n korte tijd al zo ver weg was. Het weer was prachtig daar en in het toen het vliegtuig landde, zag ik voor het eerst in mijn leven een echte palmboom. Wauw, mijn vakantiegevoel was binnen! Op het vliegveld in Alghero werden we opgewacht door een medewerker van de camping Amfibietreks, waar het tentenkamp van Estivant stond. Na twee en een half uur rijden kwamen we aan en was ik blij dat ik me mocht omkleden. Eindelijk de kleren uit die gebasseerd waren op het nederlandse weer. Het was al meteen een gezellige boel op de camping, de opbouwmedewerkers waren er nog! In het begin toen ik op de camping kwam dacht ik: "waar ben ik beland?". Toiletgebouw dat er zo primitief uit zag, met z'n allen (alle gasten van heel de camping, volpension) eten aan gigantisch lange tafels. Het voelde een beetje als een soort leefgemeenschap, sekte ofzo! Maar tijdens de eerste maaltijd om één uur bleek het tegendeel. Het eten met z'n allen was juist ongelooflijk leuk, je hebt al snel aanspraak met anderen en het was gewoon super gezellig. Tevens was het eten ook nog eens super lekker, iedere middag een lopend buffet met verschillende soorten eten, waaronder altijd pasta, groenten, salades, brood, fruit enzovoorts. Helemaal lekker! De eerste dag hoefden we nog niet veel te doen, omdat de gasten van Estivant toch pas de volgende dag aankwamen. We gingen lekker naar het strand, waar ik kon genieten van de heerlijke, heldere, blauwe en prachtige zee en zon. In het begin vond ik het tijdstip van het avondeten heel laat, pas om acht uur 's avonds, maar na de tweede dag was ik er al aan gewend. Het toiletgebouw daarentegen vond ik na de eerste keer douchen al helemaal geweldig. Ik moest wennen aan het idee buiten te moeten douchen enzo, maar dat blijkt juist heel fijn te zijn. Je hoeft je helemaal niet echt af te drogen, de warmte droogt je vanzelf. En het is nog gezellig ook! Iedere avond was er happy hour op de camping, een uur voorafgaand aan het avondeten. Je kon daar gratis drank halen. Eerst was ik daar best op tegen, ik dacht dat iedere avond iedereen dronken zou zijn, maar dat is helemaal niet zo. Dat het volpension op de camping is bevalt me echt super goed. Ik had daar nog nooit van gehoord dat dat kan, maar het scheelt echt enorm veel tijd. Op andere locaties van Estivant moet je vaak zelf koken, waardoor daar veel tijd in gaat zitten. Hier hield je gewoon tijd over om naar het strand te gaan (en bruin te worden:p )! Er staan 10 tenten op het kamp van Estivant. De eerste week waren 7 tenten bezet en het was een gezellige boel! We hebben veel spellen gedaan en vooral veel strandspellen. Nijsje Eigenwijsje is natuurlijk ook nog heel vaak langsgekomen, net als Evie Afro en Lies Fantastisch! De tweede week waren er helaas maar 5 tenten bezet, maar dat mocht de pret niet deren, ook nu was het weer heel gezellig en ik heb zelfs de nieuwe body jam gedaan in Italië (een stukje daarvan dan...haha). Op woensdag was het Estifunteam vrij (Estifunner=entertainer=ik). Op mijn tweede vrije dag mochten we gratis mee canyoningen! We werden dan met de auto afgezet op de top van een berg en door middel van abseilen, wandelen, glijen en van rotsen afspringen moet je naar beneden. Ik vond het echt super gaaf. Vooral het van de rotsen afspringen! De tweede sprong was 11 meter hoog en dat wist ik pas toen ik er van af was gesprongen. Je moest een aanloopje nemen, hard afzetten en springen, waardoor je pas zag hoe hoog het was, als je al aan het vallen was. Bij de andere sprongen kon je al gelijk naar beneden kijken! Maar ik stond dus in de goede houding klaar, nam een aanloop, zette me af, sprong van de rots af en keek naar beneden. Al snel was van mijn goede springhouding niets meer over, want ik zag rotsen onder mijn voeten. Ik dacht dat ik verkeerd had gesprongen, dat ik niet ver genoeg had gesprongen en dat ik dus nu op de rotsen zou belanden. Ik zwaaide met mijn armen en benen en gilde, alsof ik daarmee mezelf kon laten vliegen van de rotsen vandaan...niet dus. (zie de foto's hieronder) Gelukkig lande ik gewoon in het water en bleken de rotsen dieper te liggen en was ik iets met een boogje gesprongen. Achteraf een hele leuke sprong, maar wel eng! Een super gave ervaring!
Verder mocht ik nog 3 dagen langer blijven, waardoor ik nog een beetje kon genieten van het eiland, zonder te hoeven werken. Natuurlijk kon ik het niet laten om toch te helpen. De derde week kwamen er heel veel jongeren en dat vind ik echt super leuk, 's avonds hebben we lekker met z'n allen weerwolven van wakkerdam gedaan, ben ik 8 km langs het strand gaan lopen naar een ander plaatsje. Twee keer in de week was er disco op de camping. Eigenlijk moest je daar wel heen, omdat je toch niet kan slapen door de harde muziek. Gelukkig was het gezellig tijdens de disco. In de drie dagen dat ik langer bleef is er nog heel veel gebeurt, waardoor de band met de groep en collega's nog hechter werd. Éen collega brak haar enkel, waardoor ik haar nog mooi kon helpen, er was een kind kwijt (die hebben we drie uur lang lopen zoeken, uiteindelijk bleek ze gewoon in bed te liggen....:s ) dit zorgde wel voor een hoop spanning. Ik vond het echt een super ervaring en vond het ook helemaal niet leuk om terug te gaan, al helemaal omdat ik wist dat het in Nederland niet zo mooi weer was. In Sardinië was het alle dagen mooi, warm en zon. We hebben een dagje harde wind gehad, een ochtendje een paar regendruppels en de ochtend dat ik weg ging ook weer wat slechter weer, verder niet. Helemaal perfect! Ik ben echt een ongelooflijke ervaring rijker en deze herinnering pakt niemand mij meer af!
 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten