Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




vrijdag 9 december 2011

Gedicht: Mijn vertrouwen

Mijn vertrouwen

Ik ben blij dat ik mensen ken
die om me geven
mensen die me laten lachen,
laten genieten van het leven
ik ben blij dat ik mensen ken
waarop ik kan bouwen
mensen waar ik me fijn bij voel
die ik kan vertrouwen

Iemand die bereid is mij te helpen,
te steunen en te troosten
bij angst, verdriet, pijn en gemis

Iemand bij wie ik aan kan kloppen
voor een luisterend oor, een knuffel,
iemand die er voor me is


Dit gedicht gaat over bijzondere mensen die ik heb ontmoet! Mensen bij wie ik aan kan kloppen en bij wie ik het gevoel heb dat ik welkom ben. Dat ik altijd langs mag komen, mag mailen of wat dan ook!
Sommige mensen zeggen wel eens tegen mij, je kan altijd komen of als je je verhaal kwijt wil, kan je die altijd bij mij kwijt. Maar als ik dat dan doe, kom ik tot de ontdekking dat het helemaal niet zo is. Iemand luisterd maar half, heeft geen tijd, of geen zin. Helemaal goed, dat kan. Ik ben ook heel druk. Maar als ik dat weet van mezelf, zeg ik niet tegen de ander dat hij of zij altijd bij mij aan kan komen.
Gelukkig zijn er mensen bij wie ik dat wel kan en dat vind ik heel erg fijn. Met dit gedicht wil ik jullie laten weten dat ik blij ben met mensen/vrienden zoals jullie. Ik hoop dat deze bijzondere, lieve en fijne mensen zich herkennen in dit gedicht en weten dat het over hun gaat! Heel erg bedankt dat jullie er voor me zijn, dat houdt me sterk!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten