Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




zondag 25 december 2011

Ik slaap vannacht in Thailand

Kerst in het Colombinehuis



"We hoeven maar een kwartiertje te rijden," Zegt een papa die zich voorstelt tijdens de kennismakingopdracht in het colombinehuis, "Maar als we hier zijn, hebben we het gevoel ver weg op vakantie te zijn." Een andere vader zegt: "We hebben het vakantie gevoel meteen te pakken als we het terrein op rijden!" Een moeder vertelt dat haar meervoudig gehandicapte jongens het altijd ongelooflijk naar hun zin hebben in het colombinehuis. Ze kunnen nooit op vakantie, omdat ze aanpassingen nodig hebben. In het colombinehuis zijn die aanpassingen, haar jongens genieten.

Hier doe ik het voor! Ik mag deze kerst weer helpen in het colombinehuis, om gezinnen met een ziek of gehandicapt kind een super vakantie te bezorgen en natuurlijk een leuk kerstfeest. Helaas ligt er dit jaar geen sneeuw, maar dat mag de pret niet drukken. Vrijdagmiddag zijn de gezinnen aangekomen en brengen zij hun spullen naar de huisjes die zijn ingericht in de de stijl van verschillende landen. Een gezin slaapt in Australië, een gezin logeert in Duitsland, maar ook een gezin logeert in de Filipijnen en in Brazilië of Kenya. Eten doen we altijd in Japen, spelletjes doen we in Griekenland en zo maken we iedere dag een wereldreis. We doen iedere dag activiteiten, voor de kinderen, maar ook voor de ouders. De vakantie is voor iedereen, iedereen mag genieten. Daar zorgen wij voor, maar ook de gasten onderling. Het wordt een onvergetelijke kerst.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten