Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




zondag 8 januari 2012

Ik ben een heel gelukkig meisje!

Wintersport Dynamic-Holland
Nieuwjaarsreis Kitzbühel 2011-2012

Het is helemaal niet leuk om alleen thuis te komen nadat je doodmoe terug komt van een ongelooflijk gave vakantie en je hard je best doet om je "After holiday dip" te overleven. Daarom schrijf ik maar gelijk een blog over mijn ontzettende gave wintersport reis met Dynamic-Holland.


Het begon allemaal op donderdagavond 29 december, we stapten in de bus in Duivendrecht en de reis begon! Het was al meteen gezellig in de bus, we waren maar met een klein groepje, waaronder de reisleider, 6 jongens, Liesbeth en ik. Het was best apart als enige meisjes tussen al de jongens, maar ik me geen moment verveeld, ik vond het zelfs ontzettend leuk. We kwamen vrijdagochtend al vroeg aan in Kitzbühel, waardoor we nog even lekker het stadje weer konden verkennen en onze vakantie konden openen met een heerlijke latte machiato. De volgende dag ging het gebeuren, snowboarden. Kon ik het nog wel, was ik het niet verleerd? Ik vond het best spannend, omdat ik nu geen snowboardles meer had, gelukkig kon ik met een jongen van de groep op pad, waardoor ik niet alleen hoefde. Dat vind ik namelijk helemaal niet fijn. Aan het eind van de eerste dag nam een deel van de groep en de reisleider me mee off-piste, dat vond ik spannend, want dat heb ik nog nooit gedaan. Tijdens het avontuur vond ik het helemaal niet leuk, het lukte voor geen meter en ik moest echt naar beneden klimmen, elke 5 meter ging ik weer onderuit. Nu was het ook geen makkelijke route, dwars door de bomen, rotsen en steile hellingen met bijna een meter sneeuw, wat was het zwaar. Toen we eindelijk beneden waren vond ik het daarentegen wel ontzettend gaaf, ik was gewoon van de moeilijkste off-piste gegaan en heb niks gebroken, dat gaf me wel een kick. Ik ben wel een beetje trots op mezelf. Later deze week ging ik nog wel vaker off-piste, maar deze waren gelukkig niet zo moeilijk.  We hebben deze week niet zo veel zon gezien helaas, de dag dat de zon scheen, was het zo allemachtig druk op de piste, dat het het snowboarden er niet beter op maakte, al die rot bobbels. We hebben 1 dag helemaal niet kunnen snowboarden, omdat er een sneeuwstorm was, en uitgerekend toen ook nog een stroomstoring. Het voordeel was wel dat we al boven waren en we even naar het museum konden gaan om te zien hoe het skigebied is ontstaan. Toch was ik elke dag op de piste te vinden, zelfs op de dag van de sneeuwstorm vermaakte ik me prima op de oefenweide, snowboardend of sleeënd, allebei leuk.
Één keer ging ik met twee van de groep naar een ander skigebied, gewoon voor de verandering, maar toen de andere twee terug wilde naar het hotel, besloot ik om verder te gaan en de reisleider en een groepsgenoot op te zoeken. Ik moest daarom een stukje alleen, ik vond het doodeng, maar bedacht me dat het goed moest komen als ik voorzichtig deed. Ik stippelde de route uit om naar ze toe te kunnen komen en ging nietsvermoedend op pad. Tot ik een sleeplift zag. "oei" dacht ik, "hoe ga ik dat doen?". Ik moest daar naar boven, dus ik besloot om het gewoon te proberen. Zoals ik al had verwacht, viel ik er natuurlijk al vrij snel uit, ik landde off-piste en moest een flink stuk klimmen en kruipen om weer beneden bij de lift te komen. Poging 2 mislukte ook. Ik dacht het nog één keer te gaan proberen, anders bel ik de andere twee om te zeggen dat ze me maar hier moesten ophalen. Gelukkig ging het de derde keer een stuk beter, ik was blij dat ik al verder was dan de plek waar ik de vorige twee keren eruit viel. Helaas viel ik weer, ik kon me vasthouden aan het ankertje en gleed op mijn knieën naar boven. Geniaal vond ik dat, al die anderen zullen wel denken, welke mafkees glijdt er nu op haar knieën met een sleeplift naar boven. Er leek geen einde aan de lift te komen, mijn knieën ging ontzettend pijn doen en mijn armen deden zeer van de kracht ik ik moest houden om vast te blijven houden. Na 10 minuten was ik eindelijk boven en kon ik gelukkig verder naar de plek waar we hadden afgesproken. Wat een ervaring.
Ik heb het ook voor elkaar gekregen om uit een stoeltjeslift te vallen. Ik lied 2 bindingen vast zitten, maar dat was geen goed plan, ik bleef hangen met mijn board in de sneeuw en werd zo uit de lift getrokken. Oeps. De muts van de groep heb ik wel verdiend.
Ik heb het echt heel erg naar mijn zin gehad, lekker acht dagen op mijn boardje door de sneeuw, daarna lekker apres-skiën en spelletjes doen en soms 's avonds ook nog lekker op stap. Het leuke aan alle jongens van de groep was dat we lekker konden stoeien, vooral de reisleider. Een mannelijke reisleider ben ik niet gewend, maar het bevalt me goed, zodra ik de kans kreeg, was hij mijn slachttoffer...hahah. Net als Joris, wat kunnen wij leuk klieren, zo leuk. Die glimlach is bijna geen moment van mijn gezicht verdwenen in Oostenrijk. Wat voel ik me fijn als ik daar ben. Met leuke mensen, mooie omgeving, gave sport, heerlijke geur. De laatste dag ben ik met Joris en Joachim meegegaan off-piste. Het eerste stuk moesten we gewoon op de piste, maar omdat we als een van de eerste waren, leek het net of we buiten de piste snowboardde, er was zo'n bak sneeuw gevallen! Heerlijk. Het geeft me zo'n fijn gevoel als je met je board door de sneeuw gaat, zonder te horen dat je de sneeuw aanraakt, zonder te voelen dat je de sneeuw aanraakt en toch ontzettend hard gaat en je door de sneeuw gedragen voelt. Enorme poeder sneeuw komt omhoog als je er doorheen board, dat gevoel kan ik gewoon niet omschrijven. Wauw. In die diepe sneeuw durf ik ook heel veel, want ik weet dat ik toch zacht val. Ik ben over schansen gegaan, niet helemaal goed, maar ik ben er overheen gegaan, vloog door de lucht en lande altijd wel lekker zacht. Joachim en Joris vertelde mij dat ik steeds zo leuk viel, koprollend enzo. Dat klopt ook, ik maakte steeds rare vallen, maarja, ik viel toch lekker zacht, wat kan mij het schelen. Het was gewoon top.
Iedere ochtend stond ik op met een glimlach en ging ik daarmee slapen. Ik had korte nachten, maar dat maakt me niks uit, ik had het naar mijn zin, ging uit mijn dak op de dansvloer, op de gekke trap in het hotel, met mijn stuiterbal, tijdens de apres-ski, tijdens het eten, tijdens het stoeien met de jongens...wat voelde ik me top. Onze reisleider Joachim was zowiezo top, ik heb veel van hem geleerd, zoals het verschil van een tornado en een orkaan, hoe je off-piste moet boarden, hoe je over die vervelende rotbobbels moest boarden, hoe je in een sleeplift moet, hoe je met één binding los moet boarden (ik ging namelijk vaak op mijn plaat als ik uit de lift stapte) en ik heb zelfs geleerd hoe je een hele leuke jongen moet versieren...hahah, en het is gelukt! Ik weet de vóór- en achternaam, ik kreeg een super leuk kaartje in mijn handen en een knipoog en een knuffel waarbij ik smolt....Mijn zelfvertrouwen heeft weer een schop in de goede richting gekregen, dankzij de jongens van onze groep. Dankzij deze wintersport. Joachim denkt zelfs dat ik wel de opleidingsweek kan doen om zelf ook reisleider en snowboardleraar te worden, is dat geen compliment? Maar wil ik dat volgend jaar al wel? vind ik het niet gewoon heel leuk om zelf nog een jaartje deelnemer te zijn? Ik weet het niet, ik ga erover nadenken!
We hebben de grootste vuurwerkshow van Oostenrijk gezien (en misschien wel van Europa) in Kitzbühel, 20 minuten lang prachtig vuurwerk. Zo ontzettend mooi.

Om een lang verhaal kort te maken: "ik heb een ontzettend, gave, mooie, fantastische, coole, uitdagende, leerzame, zelfvertrouwen verhogende, gekke, toffe, feestelijke, fijne week gehad in Kitzbühel met Dynamic-Holland. Een betere afsluiting van 2011 kan ik me niet wensen! 2012 ben ik echt op een super fijne manier begonnen, en ik hoop dat 2012 net zo gaaf blijft!
















Bedankt Joachim, voor deze toffe wintersport.
Bedankt Dynamic-Holland, voor het organiseren van deze toffe wintersport.
Bedankt iedereen die mee was met de jongerenreis, het was super leuk!



Ik ben een heel gelukkig meisje!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten