Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




zaterdag 21 januari 2012

Mijn "toekomstdroom"

Een lach

Zoveel emoties
die je kan laten zien
om anderen duidelijk te maken
hoe je je voelt
zoveel emoties
door ieder anders begrepen
snapt niet iedereen
wat je bedoelt
woede, angst,
tranen en een glimlach,
maar de mooiste is die van geluk en blijdschap
een echte lach
want wat ik wil,
is tevens het motto van dit gedicht

"Ik zie het liefst
een glimlach op jouw gezicht!"


Tijdens een busrit naar school had ik tijd om eens goed na te denken. Ik bedacht me wat ik nou echt leuk vind om te doen. Ik hou van snowboarden, van dansen, maar ook van entertainen. Aangezien ik sinds enkele weken een beetje mijn twijfels heb over mijn toekomst als verpleegkundige, ben ik gaan nadenken wat ik nou echt wil, wat vind ik leuk? Als snel kwam ik erachter wat het is, namlijk mensen aan het lachen maken. Daarmee bedoel ik niet om de clown uit te hangen en dat mensen om mij moeten lachen, maar ik bedoel gewoon om mensen blij te maken. Ik geniet van mensen die hun hobby met trots uitvoeren, ookal is het gitaarspelen of vissen. Als ik een lach op hun gezicht zie, ben ik ook blij. Ik werk al een aantal jaar als entertainer bij de Animatie Compagnie. Daar gaat het ook om mensen blij maken, mensen een leuke vakantie te bezogen. Net als bij Estivant vakanties. Ook daar bezorg ik mensen een leuke en gelsaagde vakantie, hoe dan ook. Ik hou niet van ruzies en boze mensen, het liefst maak ik het dan weer goed. Ik vind het leuk om mensen kaartjes via de post te sturen, omdat ik weet dat mensen dat leuk vinden om te krijgen. Ik wil heel graag reisleider worden, maar waarom? Juist, om mensen blij te maken. Op vakantie is iedereen blij. Ik ben er nu dus eindelijk achter waarom ik vakantiewerk zo leuk vind. Dan komt verpleegkunde. Maak ik als verpleegkundige mensen blij? Ja en nee. Mensen zijn blij dat ze hulp krijgen die ze nodig hebben, maar vinden het niet leuk om in het ziekenhuis te liggen. Dus over het algemeen kijken ze niet echt vrolijk naar hun ziekenhuisopname terug. Ze kunnen wel tevreden zijn over de zorg, maar toch zijn ze liever thuis. Toch denk ik wel dat ik ooit voldoening kan halen uit het verpleegkundige beroep. Ik wil later graag op de kinderoncologie werken. Natuurlijk zijn de mensen daar niet blijer, het is vreselijk dat kinderen kanker hebben. Maar van een kind krijg je veel terug, kijk maar naar de cliniclowns, wat een geweldig beroep. Het is een kusnt om op het gezicht van een doodziek kind een lach te toveren. Een lach in een vreselijke tijd. Dat vind ik mooi en ik hoop dat ik later als verpleegkundige hieraan kan bijdragen.  En vakantiewerk, natuurlijk ga ik dat er nog bij doen. Ik hoop dat ik in de toekomst mee kan als verpleegkundige met kinderen met kanker op vakantie! Ik wil graag mensen blij maken.


Jouw geschenk

het zien van een lach
op het gezicht van iemand
die het moeiljk heeft
laat de kracht zien
van hoe iemand leeft

ik geef je mijn lach
en krijg je glimlach terug
Je pijn verdwijnt voor even
de lach is vlug

Probeer te lachen
ook in moeilijke tijden
want het geeft even lucht
tijdens het vreselijke lijden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten