Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




zaterdag 4 februari 2012

De winter van 2006 in herinnering

Pap, weet je nog? Het was in de winter van 2006, het had gevroren en de ijsbaan was open. We gingen met z'n allen naar de schaatsbaan om daar onze schaatskunsten toe te passen. Jij en ik hadden nooren, waarmee we lekker hard konden. Jij wilde wel even een wedstrijdje met me doen en laten zien hoe goed je wel niet was. Heel fanatiek begonnen we aan ons wedstrijdje. Het was een nek aan nek race en ondanks de vervelende scheuren in het ijs, bleef ik toch wel stabiel op de ijzers staan. Ik was heel druk met mijn schaatsen bezig, het leek mij wel tof om van mijn vader te winnen, maar toen ik op een gegeven moment opzij keek, zag ik je niet meer. Ik dacht: "Yes, ik ben sneller!". Toen ik vervolgens nog een keer keek, zag ik je op je buik over het ijs glijden en buikschuivend ging je nog behoorlijk hard! Je was er meteen klaar mee, ging op de bank zitten en hebt niet meer geschaatst.  Nooit meer daarna.
Maar ik heb natuurlijk wel gewonnen met schaatsen, maar jij zou gewonnen hebben met buikschuiven, want daar ben jij wel een kei in.
Daar moest ik vandaag aan denken, toen ik weer op die schaatsbaan was. Alleen.
Ik mis je pap.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten