Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




donderdag 2 februari 2012

Onee, nu ben ik echt uit huis...

Daar zit ik dan. Alleen in mijn kamer. Zonder televisie. Zonder radio. Zonder internet. Zonder iemand om me heen. Eigenlijk heel alleen. Gelukkig heb ik mijn telefoon nog, dus helemaal afgezonderd ben ik niet. Ik moet er wel heel erg aan wennen. Wat moet ik toch doen, ik ben helemaal niet gewend om me te vervelen. Ik ben altijd bezig met vanalles en nog wat. Vervelen ken ik eigenlijk helemaal niet. Daarom is het voor mij zo vreemd. Gelukkig krijg ik over twee weken zenders op mijn tv en radio en kan ik gebruik maken van internet, zodat ik tenminste iets te doen heb. Ik vind het nu helemaal niet zo heel leuk om op kamers te wonen. Ik denk dat dat nog wel komt, als ik een netwerk heb opgebouwd en als ik al mijn spullen bij me heb. Nu moet ik gewoon nog heel erg wennen. Het is ook best wel een grote stap, uit huis gaan.

2 opmerkingen:

  1. You can do it :)

    Het is even wennen om weg te zijn uit je veilige omgeving! Ik heb hier ook moeten wennen, zelfs al ging ik niet alleen in dit huisje wonen!
    Toch miste ik het veilige van mijn ouders om me heen!

    Het komt allemaal goed! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hey meid,

    Probeer vooral te genieten van deze mooie ervaring. In het begin heel spannen en soms best alleen. Maar in de loop der tijd ga je het heerlijk vinden en ben je straks zo druk dat je alleen nog tijd hebt om in je bed te liggen. Dus geniet er vooral van dan komt het vanzelf helemaal goed.
    Groejes

    BeantwoordenVerwijderen