Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




donderdag 22 maart 2012

Vertrouwen in de ander

Ik ben als het goed is al bijna klaar met de opleiding verpleegkunde. Ik heb er al een behoorlijk aantal aan stages op zitten en heb veel mensen geholpen in de zorg. De allereerste dag van mijn allereerste stage zal ik nooit vergeten. Voor het eerst in mijn leven moest ik een volwassene verzorgen. Baby's was ik wel gewend, bij baby's hoort de afhankelijkheid, het wassen en verschonen is normaal. Bij volwassen vond ik het toch wel vreemd. Mijn eerste aanraking met een bloot volwassen vreemd iemand zal ik nooit vergeten, dat gevoel, de angst dat me overviel. Ik dacht, vind die gene het wel goed dat ik haar aanraak, dat ik haar moet wassen van top tot teen? In de lessen leerden we dat het voor niemand fijn is om gewassen te worden door een verpleegkundige, om zo afhankelijk te zijn. Ik stelde me voor hoe het het zal zijn als ik de patiënt was, hoe zou ik me voelen? Ik zou me ongemakkelijk voelen. Naarmate mijn stage vorderde, werd het wassen van mensen steeds normaler. Voor mij is het normaal, voor de patiënt niet. Maar doordat ik het zovaak doe, sta ik er niet altijd meer bij stil.
Ik heb afgelopen week meerde malen mogen ervaren om afhankelijk van anderen te zijn. In het ziekenhuis beslisten andere mensen of mij, ik deed wat ze me zeiden, liet ze hun gang gaan. Ze raakten me aan, dat voelde onprettig. Ik heb ervaren hoe het is om patiënt te zijn. Ik heb geleerd dat je de schaamte moet vergeten, het heeft geen zin om je te verzetten. Ik ben blij dat er mensen waren die me wilden helpen, voor hun is het hun werk, voor mij normaal ook, maar ervaren om zelf hulp te krijgen van anderen, is voor mij nieuw. Een bijzondere ervaring in vertrouwen in de ander.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten