Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




zondag 15 april 2012

De engel van Estivant

Hoe fijn is het als je gewaardeert wordt in wie je bent en wat je doet? Ik besef nu wat het met me doet nu ik weer thuis ben van het trainingsweekend van Estivant.

Ik bood mijn hulp aan om te helpen met een workshop, mijn aanbod werd gewaardeerd en ik mocht meteen het eerste trainingsweekend al helpen! Dat doet me goed.
Ik werd ik voorgesteld als de "engel" van estivant en dat alle kindjes bij mij op schoot willen kruipen. Dat is zeker waar, maar doordat het werd benoemd, fladderde er echt een engeltje in mijn hart. Ik voel me trots door die woorden. Een engel! Wie wil dat nou niet zijn?

Nu zit ik op de bank. Eigenlijk ben ik heel erg moe. Ik wil graag slapen, ik moet morgen weer om 7 uur beginnen, maar ik heb geen slaap. Het kan me niet schelen. Ik heb net een heel tof en bijzonder weekend gehad. Wat maakt een beetje meer of minder slaap nou uit. Ik heb genoten, ik heb "vergeten", ik heb gevoeld, ik heb ervaren, ik heb geleerd, ik ben trots. Trots op wie ik ben, hoe ik ben en wat ik doe. Wat doet de rest er nou toe? Ik heb een engel in mijn hart, dat op bijzondere, speciale, mooie momenten laat zien dat ze er is! Hoe mooi is dat!?!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten