Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




zondag 22 april 2012

Kanjers helpen piraat Pannekoek: Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker.

Piraat Pannekoek heeft van Kapitein Vlaggemast de opdracht gekregen om de schat te zoeken. Piraat Pannekoek is de kok van het schip, hij zorgt ervoor dat de kapitein en alle piraten te eten hebben tijdens hun reis. Hij heeft nog nooit een schat gevonden, dat doen de andere piraten altijd. Piraat Pannekoek moet altijd in het schip blijven. Maar nu is het anders. Alle bemanning is ziek, zelf de kapitein heeft last van het virus. Behalve Piraat Pannekoek, hij heeft nergens last van en krijgt daarom de opdracht om met de schatkaart de schat te vinden. Kapitein Vlaggemast geeft de sleutel en Piraat Pannekoek bewaart de sleutel goed onder zijn kussen in zijn hangmat. De volgende dag gaat hij op pad, van de Noordzee naar Duitsland. Lopend en alleen. Gek genoeg vind Piraat Pannekoek de schatkist snel, graaft hem op en begint weer aan de terugreis. Zijn eten en drinken raakt op, Piraat Pannekoek wordt moe en besluit bij het eerste en beste huis even pauze te nemen. Hij kwam een heel bijzonder huis tegen in Ommen, er hing zelfs een piratenvlag en toen hij stiekem naar binnen gluurde, zag hij allemaal kleinde piraatjes. Hij besluit daar naar binnen te gaan en glaasje water te vragen.

De kinderen schrikken van de piraat. Ineens staat er een piraat in hun kamphuis. Piraat Pannekoek komt hijgend en puffend binnen, ploft de zware kist neer en smeekt om een glaasje drinken. Natuurlijk krijgt hij het. De kinderen zijn heel benieuwd wat er in de schatkist zit en Piraat Pannekoek wil het eigenlijk ook wel weten. Hij probeert de kist open te maken, maar het lukt niet. Piraat Pannekoek is ook niet zo slim, er zit een slot op. De kinderen hadden het al meteen door. Piraat Pannekoek pakt vertelt de kinderen dat hij de sleutel heeft, hij zoekt in zijn zakken. Hij zoekt in zijn sokken, aan zijn spatelzwaard, maar nergens een sleutel te bekennen. Piraat Pannekoek denkt goed na. Waar had hij hem gelaten. Ineens weet hij weer dat hij hem in zijn hangmat heeft laten liggen in zijn schip. Helemaal in de Noordzee. Nu kan de schatkist nog niet open, helaas. De kinderen hebben een geweldige oplossing. Zij passen op de schatkist, zodat Piraat Pannekoek de sleutel kan halen en niet de zware kist hoeft mee te sjouwen. Piraat Pannekoek vind het een super goed plan. Hij heeft een beetje moeite om de schatkist alleen achter te laten, maar vertrouwt de kinderen. Hij vertelt ze wel dat ze goed moeten oppassen voor de Zeerovers van de Woeste Golven. Zij zitten atlijd achter de Vlaggenmast Piraten aan. De kinderen beloven er goed op te passen en Piraat Pannekoek begint weer aan zijn lange wandeltocht. De kinderen en leiding leggen de kist onder de damtafel en leggen er een kleedje over heen. Niemand die het ziet. 's Nachts is het hele kamphuis in diepe rust en staat de schatkist "veilig" verstopt.

De volgende ochtend komt Piraat Pannekoek al weer vroeg aan op de Wolfskuil in Ommen. Het is nog muisstil. Iedereen slaapt nog. Hij klopt aan. Gelukkig komt een leider de deur voor piraat open doen. Piraat maakt alle kinderen wakker. Iedereen springt dol enthousiast uit bed, kleed zich aan en rent naar beneden. Ze lopen direct naar de plek van de schatkist toe. In paniek komt een meisje naar Piraat Pannekoek rennen. "De schat is weg, de schat is weg!" schreeuwt ze. Piraat Pannekoek gelooft het niet, loopt naar de plek toe en ziet inderdaad geen schatkist. "Maar jullie hebben hem toch heel goed verstopt, misschien ligt hij ergens anders, hebbben jullie het te moeilijk verstopt en zijn jullie het vergeten...." zegt Piraat Pannekoek. De leider die de hele nacht op de kist zou passen geeft inderdaad toe de schatkist te moeilijk verstopt te hebben en de plek niet meer te weten, maar de kinderen zeggen dat hij liegt. De schatkist hadden ze hier verstopt en daar ligt hij niet meer. Na lang ontkennen geeft de leider toch toe even in slaap te zijn gevallen. Boos pakt de Piraat de dozen die op de plek van de schatkist staan. Ineens gaat zijn aandacht naar de brief die erbij ligt.
"Beste Scharminkels,

wat is Piraat Pannekoek toch een pannekoek. Dat hij de schatkist moet zoeken is een erg domme zet. Nu is de schatkist van ons, stelletje onnozele scharminkels.

GR. Zeerovers van de Woeste Golven"

Piraat Pannekoek is er verdrieitig. Nu is de schat weg. De kinderen willen graag helpen en stellen voor om de kist te zoeken of terug te halen. De Zeerovers hebben geen sleutel, die heeft Piraat Pannekoek, ze krijgen de kist dus toch niet open. Met zijn allen bedenken ze om de Zeerovers naar de Wolfskuil te lokken en de strijd om de schat aan te gaan. Er moet een spel worden gedaan, de winnaar van het spel "De stoel der schat" wint de schat en sleutel. Na dit super idee bedacht te hebben, schrijven ze een brief en sturen ze het via de flessenpost naar de zeerovers van de Woeste Golven. 's Middags gaan de kinderen op pad naar een pirateneiland, om te trainen vor de  "Stoel der schat".  In een enorme speeltuin in Borne leven ze zich helemaal uit samen met andere jonge piraatjes.
's Avonds hebben de kinderen heel erg trek en Piraat Pannekoek heeft pannenkoeken mix van zijn schip mee genomen en de Kookstaff laat zien dat zij ook super lekkere pannenkoeken kunnen maken. De kinderen smullen. Na het eten worden de stemmetjes getraind tijdens de karaoke. Er zit heel veel talent tussen de kinderpiraatjes. Een klein piraatje moest naar de wc en tot haar verbazing dreef er een fles in de wc, met een brief erin. Voorzichtig haalde ze die eruit en nam het mee naar de groep. De fles is vast gestuurd door de zeerovers. Het meisje haalt de brief eruit en leest hem voor:
" Beste scharminkels,
Wij zijn bereid de strijd van de "Stoel der schat" aan te gaan, maar onthoud: jullie hebben geen kans. Wij zijn de beste, wij winnen, jullie gaan eraan. "

Het is best een enge brief, maar de kinderen zijn er klaar voor. Zij durven wel.

De volgende dag is het zo ver. Piraat Pannekoek is er klaar voor, ze gaan winnen. Piraat Pannekoek heeft namelijk een heel gemeen plannetje bedacht. Ze gaan valsspelen. Het spel "de stoel der schat" is eigenlijk geen spel, maar een truuk. Een truuk die alleen de Piraat en de kinderen kennen. Terwijl de ouders van de kinderen langzaam binnenstomen, om de kinderen weer op te halen van kamp, vind Piraat Pannekoek het best wel spannend dat de Zeerovers komen. "Ze komen" Schreeuwt een kind. Iedereen kijkt naar buiten. Inderdaad, daar lopen twee dronken zeerovers met de schatkist. Ze komen naar binnen. Het spel begint. De zeerovers moeten even op één stoel zitten. Als ze er weer af gaan, moet degene die achter de deur zat, raden welke stoel het was. Als het goed wordt geraden, hebben de piraten gewonnen. Maar het valsspelen gebeurt door stiekem te verklappen welke stoel het is tijdens het binnenroepen. De gene die achter de deur staat kan horen aan de manier van binnen roepen (het aantal woorden) raden welke stoel het is. "Kom maar binnen!" betekent dat de zeerover op stoel drie heeft gezet, "Ja!" betekent stoel één. Zo winnen de Piraten een aantal keer. De zeerovers geloven het niet en willen het nu zelf proberen. Ëén zeerover gaat achter de deur, gokt een stoel. Fout. De zeerovers hebben verloren. Boos en verdrietig laten ze de schatkist achter bij de kinderen en vertrekken weer. Piraat Pannekoek haalt snel de sleutel te voorschijn en is dolnieuwsgierig naar wat er in de schatkist zit. Hij steekt de sleutel in het sleutel gat, draait het om en klikt het slot open. Voorzichtig tilt hij de deksel op. "Woooow" schreeuwen de kinderen. Piraat pannekoek roert er met zijn spatel in, haalt er wat uit en zegt: "Omdat jullie mij zo goed hebben meegeholpen, mogen julile allemaal een beetje goud en spullen uit de kist. Piraat Pannekoek is heel erg blij dat hij de kist weer terug heeft, maar vind het ook super leuk om de kanjers te verwennen met de inhoud. Trots en tevreden vertekt Piraat Pannekoek met een lege schatkist naar het schip. Het kan hem niet meer schelen wat kapitein Vlaggemast ervan vind dat hij leeg is. Hij heeft heel veel kinderen blij gemaakt. Het zijn geen gewone kinderen. Het zijn Kanjers. Kanjers met lef.


Het kamp van de Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker voor kinderen tot en met 12 jaar die kanker hebben of hebben gehad en broers en zussen was weer super geslaagd! De kinderen hebben genoten, hebben gelachen, hebben gedaan en hebben vergeten. Ik kijk terug op een zeer geslaagd weekend en aan de reacties van ouders op twitter te lezen, vonden de kinderen dat ook. Het was super!

VOKK Kinderkamp 20, 21 en 22 April 2012. Thema PIRATEN EN ZEEROVERS.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten