Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




zondag 13 mei 2012

Mijn allereerste trainingsweekend versus recreatieleider!





Mijn allereerste animatie training, ik weet het nog zo goed, ook al heb ik er nu al heel veel gevolgd en nog steeds kan ik er geen genoeg van krijgen. Ik leer nog altijd zo veel. Nu kan je denken: "Wat leer je nou nog na vijf jaar ervaring in animatiewerk bij de Animatie compagnie? Hoe je nog beter kan knutselen? Theater spelen? Nieuwe dansjes?". Je leert inderdaad nieuwe dansjes, beter theater spelen en andere animatie dingen. Maar je leert zelfs meer. Ik weet nog wel mijn aller eerste training in december 2007. Het enige dat ik wist was dat ik ging leren om in het animatieteam op een camping te werken. Ik ging met de trein naar Etten-Leur, waar de bus ons zou opwachten om naar de trainingslocatie te brengen in Hoeven. Maar de bus was er nog niet. Er stonden wel twee mensen met gele kleding klaar, ik zag aan hun kleding dat ze bij de Animatie Compagnie hoorden. De muziek ging aan en ze begonnen te dansen, midden op straat, voor een station. Anderen deden mee. Ik keek een tijdje toe, onzeker, maar al snel zette ik mijn spullen weg en deed vrolijk met de dansjes mee. Ik kende ze tenslotte al. Ik vond het wel spannend, voelde me erg bekeken, maar aan de andere kant wist ik dat ik niet alleen was. Iedereen deed mee. Op een gegeven moment vond ik het zelfs wel cool. Ik was trots op mezelf dat ik het durfde. Ik danste gewoon midden op straat op liedjes als hockey cockey. Thuis zou ik keihard uitgelachen worden door mijn vrienden, maar nu kon het me niets meer schelen. Wat voelde ik me stoer, ik had mijn eerste angst al overwonnen, zonder dat het weekend al begonnen was. Dat moment, het dansen op het station, is en blijft voor mij heel speciaal. Bijna ieder trainingsweekend wordt daarmee begonnen en dan voel ik al meteen weer de sfeer. Het gevoel van toen, iets meer dan 4 jaar geleden.


Ik heb ondertussen 6 trainingen gevolgd. De eerste training leerde ik vooral de basis. Ik leerde presenteren, meeleeftheater spelen, plannen, shows maken, thematisch werken, dansen, uitleggen, sport en sfeer. Mijn tweede training leerde ik heel veel over sport en tieners, ik koos voor dit onderwerp, omdat ik weet dat ik hier moeite mee had. Ik leerde hoe ik tieners actief kan betrekken bij activiteiten, welke activiteiten voor tieners leuk zijn, hoe je om moet gaan met pittig publiek. Ik was/ben een onzeker meisje, maar tijdens de training leerde ik door middel van rollenspellen manieren om met lastige situaties om te gaan, waardoor ik meer zelfvertrouwen kreeg. Tevens kreeg ik een compliment van de trainer dat ik zo leuk meeleeftheater kon spelen. Ik had tijdens mijn eerste jaars training tegen haar gezegd dat ik tegen haar opkeek, ze kon zo goed meeleeftheater spelen. Zij kon jongeren aan het lachen maken (terwijl meeleeftheater is bedoeld voor de jonge kinderen). Als ik typetje speel heb ik het gevoel dat ik alles kan doen. Ik ben dan niet meer Fabiƫnne, maar Nijsje Eigenwijsje. Lekker gek doen, ik kan alles maken, hoe tof is dat. MIjn derde training was ook een meerderjaarstraining, hier leerde ik veel verschillende dingen, zoals ballon modelleren, parachutegames, programmering en nog wel meer handige dingen. De laate drie trainingen waren de trainingen om recreatieleider te worden. Drie hele intensieve, leerzame en pittige trainingen om te leren om leiding te geven aan een groep. Een punt dat ik ontzettend moeilijk vond en wat ik graag uit de weg ging op school. Aan het begin van de RL trainingen (RecreatieLeider) stel je leerdoelen op, waaraan je tijdens de training mee aan de slag gaat. Ik heb heel veel moeite met het woord nemen in groepen. Ik laat vaak anderen uitpraten, wil niet door iemand heen praten en wacht netjes op mijn beurt. Ik heb ervaren dat ik deze beurt echter nooit krijg, omdat naar de gene die het hardst schreeuwt geluisterd wordt. Mijn leerdoel was om meer naar voren te treden in de groep. Ik heb geleerd om hiermee om te gaan en ik ben er ook daadwerkelijk in vooruit gegaan. Ik weet nu na de derde en de laatste training dat het nog steeds een erg zwak punt is bij mij. Alles wat ik heb geleerd tijdens de trainingen, kan ik niet alleen toepassen tijdens animatiewerk, maar ook tijdens school, thuis en andere dingen. Ik heb echt zo veel geleerd en zoveel meer vertrouwen gekregen in mezelf. De weekenden zijn altijd super leuk, gezellig en sfeervol, maar vooral ook heel erg leerzaam.
Door de Animatie Compagnie ben ik me zekerder gaan voelen, durf ik op te vallen, kan ik goed plannen en ben ik sterker geworden in omgaan met conflicten/lastige situaties.
Dat had ik nooit gedacht toen ik vier jaar geleden in de trein zat, onderweg naar het trainingsweekend van de Animatie Compagnie...


Wil jij dit ook, kijk dan op www.goedesfeer.nl

1 opmerking:

  1. Hoii!
    Ook al is deze post al van 2012 heb ik toch de hoop dat je reageert haha.
    Ik ga begin volgend jaar ook bij dAC een trainingsweekend volgen en wat ik mij nu afvroeg, is de kans groot dat je dan nog afvalt of is het in principe iedereen die op trainingsweekend gaat gaat ook aan de slag op een camping ?
    Leuk om je verhaal zo te lezen en ben erg benieuwd naar het weekend

    BeantwoordenVerwijderen