Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




dinsdag 21 augustus 2012

Gedicht: "Onze hoop" Ketting van Ballonnen 2012


Eerst zo onbekend
Zelfs een beetje alleen
Maar de verbondenheid
Is er al meteen
Wij fietsen
Om hoop te geven
Aan kinderen en ouders
Die nu in een wereld van kinderkanker leven
Zelf hebben we de strijd al gestreden
De kanker is achter de rug
Maar de pijn en herinneringen
Komen steeds weer terug
Wij gaven niet op
Zijn de strijd aangegaan
Sommigen hebben gewonnen, sommigen verloren
Maar kijk ons nu eens gaan
In een fietstocht van hoop
Omdat hoop niet mag ontbreken in de strijd
Wij steken ons hart onder de riem
In en na de vervelende tijd
Ruim een week zijn we samen
Delen veel met elkaar
Verbondenheid en herkenning
Niets is raar
Samen lachen, samen huilen
Elkaar troosten, delen in vertrouwen
We zijn misschien wel
Van elkaar gaan houden
Daarom zijn knuffels nooit genoeg
Is het afscheid zo zwaar
Tranen, troost en geluk
Even naast elkaar
Survivors en brussen
Die verbondenheid, dat speciale gevoel
Kanjers op de fiets
Voor hetzelfde doel
Steun en begeleiding
Tijdens kanker, maar ook na de tijd
Het heeft ons er doorheen gesleept
De herkenning, die verbondenheid

Wij zijn doorzetters
We hebben niet opgegeven
Wij hebben hoop
Op een toekomst, een leven!
 
 

1 opmerking: