Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




zaterdag 18 augustus 2012

KvB dag 8: Eindelijk de groep compleet in Nijmegen


We stonden wat eerder op dan gepland, want het zou een warme dag worden. We hadden wat meer pauzes nodig onderweg en om te zorgen dat we niet te laat aankwamen in het ziekenhuis, leek  vroeg opstaan en eerder vertrekken een goede optie. Toch kwam er van eerder vertrekken niet heel veel meer, zoals de rest van de week was het een heel gedoe om alle tassen en koffers passend in de aanhangwagen te krijgen. Maar toen alles er in zat, kregen we een heerlijk ontbijtje met sandwichbroodjes en stapten we op de fiets. Langzaam voelden we de zon steeds warmer worden en we stopten vaak om even bij te komen in de schaduw, even te drinken, te plassen (want van al dat drinken moet je vaak….) en het flesje weer bij te vullen.  We kwamen wat later aan in het ziekenhuis van Nijmegen, maar we zouden er ook later vertrekken, zodat we op het warmst van de dag in het ziekenhuis zouden zijn. Niemand had daar problemen mee. Bas stond ons op te wachten. Hij ligt helaas al heel de zomer in het ziekenhuis, hij zou meefietsen, maar dat kon helaas niet. Daarom waren we allemaal super blij dat hij er was. Op de eerste dag van de fietstocht hebben we allemaal onze namen op zijn t-shirt geschreven, met een lief tekstje erbij. Bas zijn ouders hadden dit t-shirt op de dag van vertrek meegenomen en aan hem gegeven. Hij had hem in zijn kamer hangen, zo was hij er toch een beetje bij. Eindelijk waren we met de hele groep bij elkaar, dat maakte het een bijzonder bezoek. De lunch was in het ziekenhuis, eigenlijk was het bijna geen lunch meer te noemen, want het was ondertussen al half 3 en hadden we ons tijdens een pauze al volgegeten aan lekkernijen (chips, appelvlappen….). Een lunch kon er wel bij. Het was leuk om samen met een antal kinderen van de afdeling te lunchen, ze zaten gewoon tussen ons in. Een aantal gingen daarna de afdeling op om de kinderen te bezoeken, de rest bleef in de grote hal, waar een popcorn automaat was, waar we verwend werden met ijsjes en druk met elkaar praatten. Sommigen waren zo moe, dat ze even gebruik maakten van de heerlijke banken. Tegen vijf uur vertrokken we weer op de fiets richting ons overnachtingsverblijf in Boven-Leeuwen. Daar stond een heerlijke bbq op ons te wachten. Doordat het hele schema door het warme weer wat is uitgerekt, kwamen we pas om kwart over 8 aan in Boven-Leeuwen. Eerst was er een welkomstwoord van de burgemeester van Boven-leeuwen, daarna wilde iedereen graag douchen. We voelden ons zo vies en plakkerig. We waren blij dat we er eindelijk waren, fietsen met de warmte is best zwaar, maar we gingen door en we hebben het gehaald. Trots schoven we om half tien aan bij de BBQ, trek hadden we nu wel. Het werd een gezellige avond, buiten bleef het een lekker temperatuurtje, binnen was er een feestje aan de gang van DJ Gerdo. We genoten van onze laatste avond, wat best wel dubbel was. Na een lange week met elkaar opgetrokken te hebben, elkaar te hebben gesteund, met elkaar hebben gelachen, zonder te denken aan dat het na een week voorbij zou zijn, was het nu echt de laatste avond. Dat mocht de pret niet drukken, het was een leuke avond en velen van ons lagen laat in bed na een lange dag van 80 kilometer fietsen in de warmte!

We brachten een bezoekje aan Bas. Bas fietste 5 jaar geleden ook mee. Dit jaar zou hij ook mee fietsen, maar door omstandigenheden kon hij er helaas niet bij zijn. We hebben de afgelopen week veel aan hem gedacht, veel over hem gepraat en daarom was het fijn dat we hem eindelijk mochten zien in Nijmegen. Eindelijk was onze groep even compleet. 25 kanjers en nog meer kanjers van leiding!

Hier sta ik samen met Gerdo en Niels op de foto met Naomi. Naomi wordt nog niet zo lang behandeld. Bijzonder om te zien om hoe zij, hoe haar ouders en hoe haar zusje ermee om gaan. Kanjers!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten