Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




zondag 19 augustus 2012

KvB dag 9: "Coole" finish!


De laatste keer werd de puzzel “aanhangwagen inladen” volbracht. We hebben heerlijk ontbeten en vertrokken vol goede moed aan de laatste etappe naar Utrecht. Vandaag vertrokken we ook wat eerder dan gepland, in verband met de warmte. Het leek nu al veel warmer in de vroege ochtend, al snel was de zon goed te voelen. Ongeveer om de tien kilometer hadden we even  pauze. Dat was erg fijn. Tevens was dat de ultieme gelegenheid om elkaars shirtjes te beschrijven en te bekliederen. Er was een strijd om de textielstiften, 40 shirts moesten worden beschreven. Iedere stop waren we er druk mee, maar de shirts werden enorm mooi en persoonlijk. De kracht dat in de groep lag, ons doorzettingsvermogen, onze steun. De verbondenheid werd zichtbaar op de shirts. In een woonwijk hadden we een korte stop, we ontdekten een man die zijn tuin aan het sproeien was. Verhit liepen we erheen. Gejuich klonk toen de man bereid was om over ons heen te sproeien. Iedereen genoot van de afkoeling. Heerlijk was dat. De man had ook de tijd van zijn leven; voorbijgangers nat maken. Waar we al niet blij van kunnen worden. De lunchlocatie werd verplaats van het Kantoor van de VOKK naar een grasveldje in Bunnik. Daar hadden we een heerlijke picknick. Na deze pauze, was het nog maar een paar kilometer naar de finish, waar iedereen ons op stond te wachten. We volgden de ballonnen naar een weiland naast het UMC. Daar komt over een aantal jaar het Nationale ziekenhuis voor kinderen met kanker. We fietsten door een ballonnen boog, omringd door allemaal vrienden, familieleden en andere aanmoedigers, daarachter stond een brandweerauto met een brandweerslang. Wat een heerlijke “Coole” finish was het. We mochten er twee keer onder door fietsen. In de tuin van het WKZ stond wat lekkers voor ons klaar, werd de opbrengst van de fietstocht bekend gemaakt en kregen we onze oorkonde. We hadden deze week 650 kilometer gefietst, we hebben tot nu toe €55.492,53 opgehaald. Daar komt nog meer bij, want sommigen hebben nog sponsors die per kilometer sponsoren, hebben we onderweg flyers uitgedeeld en hebben we in heel veel kranten gestaan. Na de enorme groepsknuffel was het tijd om afscheid te nemen. Tranen, heel veel tranen. Zo hecht was onze groep. Zo bijzonder.
Ruim een week lang samen, zoveel samen gedeeld. Samen gelachen, samen gehuild, gepraat, getroost, gefietst, gezongen, geknuffeld, elkaar gesteund, misschien zelfs van elkaar gaan houden. Onze kracht uitgestraald, we hebben doorgezet, ondanks de hitte hebben we alles gefietst. We hebben laten zien dat er leven is na kanker, dat we kanjers zijn, dat we doorzetters zijn. We geven niet op, we geven hoop. En dat is wel duidelijk. Dat laten we zien, samen.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten