Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




woensdag 23 januari 2013

Gedicht: Blokkentoren

Blokkentoren

Ik bouw al heel lang
Aan een hoge blokkentoren
Ik stapel de blokjes stuk voor stuk
Waar ze passen of waar ze horen
Soms naast elkaar
Dan weer eentje er boven op
Een beetje stevigheid
Op weg naar de top
Sommige blokjes liggen klaar
Die stapel ik meteen
Andere blokken maak ik zelf
Of doe er een lakje overheen
Sommige blokken moet ik zoeken
Stukjes ben ik kwijt
Dan kost het bouwen meer moeite
Meer geduld en meer tijd

Ik laat wel eens een blokje vallen
Of leg hem niet goed neer
Ik stapel verkeerd
Dan heeft de toren geen stevigheid meer
Dan zie ik het gebeuren
De toren stort deels in
Balend staar ik ernaar
Denkend wat had het voor zin
De toren was te wankel
Ik heb het fout gedaan
Alles was voor niets
Waar begon ik toch aan?

Maar ineens weet ik
Dat ik de toren weer kan bouwen
De blokken heb ik al
Heb vertrouwen

vol goede moed begin ik weer te bouwen
En al loopt het niet meer volgens plan
Al gaat het minder snel
Ik geef niet op
want ook die laatste blok
komt er wel!

1 opmerking:

  1. Ik las een artikel over je in Intens en belande zo op je blog. Heb veel respect voor je.
    Een erg mooi en ontroerend gedicht!
    Never give up

    BeantwoordenVerwijderen