Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




donderdag 30 mei 2013

Van Student naar volwassen zijn.


Over enkele weken heb ik mijn laatste tentamen. Ik vind het reuze spannend. Niet alleen omdat ik niet weet of ik het haal, maar ook omdat mijn leven op het punt staat om te veranderen. Mijn leven lang ben ik een leerling of student geweest. De basis van mijn leven was “leren en studeren”. Nu klopt het werken aan mijn deur. Ik word volwassen. Ik ben volgens de wet volwassen, maar ik voel me nog echt een adolescent. Ik weet niet beter. Mijn leven ging niet altijd over roosjes, ik heb veel tegenslagen gehad, waardoor veel mensen tegen me zeiden dat ik volwassener ben dan anderen. Toch voelde dat voor mij niet zo. Ik ben serieus, ik wil mijn leven niet verpesten en zo snel mogelijk mijn doelen halen. Op school deed ik daarom altijd goed mijn best. Ik maakte me niet druk om kleine dingen, deed mijn huiswerk en leerde goed voor tentamens. Ik weet dat ik perfectionistisch ben en dat heeft voor goede cijfers gezorgd, maar ook voor veel problemen. Thuis was ik een ander kind, ik speelde met poppen toen ik 15 was. Ik vond het heerlijk om kind te kunnen zijn. Ik ben nu 22 jaar en nog verlang ik wel eens naar de tijd toen ik kind was. Ik had toen nog weinig verantwoordelijkheid, kon lekker spelen met vriendinnetjes en hoefde me niet druk te maken om geld en andere mensen. Nu studeer ik nog, heb een bijbaantje om mijn studentenkamer, zorgverzekering, studie, andere vaste lasten en hobby’s te kunnen financieren. De basis is echter nog steeds studeren. Ik ben nog student. Er komt echter een eind aan. Vorig jaar dacht ik al te kunnen afstuderen, het grote mensen leven in te gaan, maar helaas ging dat niet door. Ik vond het heel moeilijk, maar achteraf is het goed zo, ik heb kunnen nadenken over mijn toekomst, ik heb nog even mijn leven kunnen lijden dat ik was gewend. Ik was er nog niet aan toe. Ben ik er nu wel aan toe? Ik weet het niet. Ik ben zenuwachtig voor het tentamen, wetend dat mijn leven veranderen zal. Als ik een voldoende haal, mag ik me voortaan Verpleegkundige noemen en moet ik gaan werken. Mijn leven zal dan echt veranderen, van student naar volwassene. Ik wordt volwassen, ik ben volwassen, maar ik zal eerst genieten van mijn “hopelijk” laatste weekjes als student.

Liefs, fabiƫnne

Geen opmerkingen:

Een reactie posten