Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




dinsdag 15 oktober 2013

Ieder kamp is uniek. Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker

Ik ga ondertussen al heel wat jaren mee op kamp van de Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker. Ik heb al heel veel jongeren ontmoet, iedereen met een eigen verhaal, maar één ding dat ons verbindt, kanker. Ik heb mooi gesprekken gevoerd, dingen geleerd tijdens mooie workshops, leuke activiteiten gedaan en vooral mooie herinneringen gemaakt. Kanker is iets stoms, maar als het dan toch in je leven komt, is het fijn dat er dit soort kampen worden georganiseerd. Het liefst ging ik natuurlijk mee als zus van een ex-patiëntje en niet als zus van een overleden kind. Maar helaas, die keuzes zijn er niet. Ik mis mijn zusje ontzettend, maar geniet enorm van de jongerenkampen. Ik weet zeker dat zij er ook bij is. Er is altijd een hoekje in het gebouw waar we logeren, daarop staan kaarsjes. Altijd wordt een grote kaars aangestoken voor alle overleden kinderen. Ik steek altijd een klein kaarsje aan, speciaal voor Denise. Ieder kamp weer. Ieder kamp weer is zij wat mij verbindt met de Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker.

Het eerste jaar dat ik mee ging was in 2005. dat was in Lievelde. De heenweg kan ik me nog goed herinneren. Ik wist niet wat ik kon verwachten, ik was zenuwachtig, maar had er ook heel veel zin in. Papa en mama brachten mij weg. We werden hartelijk ontvangen. Het thema was iets met glitter en glamour. We moesten allemaal een gala jurk meenemen. Die avond gingen we met auto's naar een bos, waar we het douane spel deden. Dat was wel ontzettend leuk. Alle jongeren sliepen in één grote ruimte. Wat me het meest is bijgebleven van dat kamp is de zaterdag. We werden op pad gestuurd met weggooi fototoestellen. Van die foto's maakten we een collage. We deden ook levend stratego en 's avonds hadden we een soort disco. Daar werd verse jus d'orange geschonken. Er was zo veel, dat ik de hele avond verse jus heb gedronken.
Dat kamp was het begin. Nu ga ik ieder jaar mee en nog steeds is ieder kamp uniek. Veel mensen zie ik ieder jaar weer terug, maar gelukkig zijn er ook altijd weer nieuwe mensen bij. Ik vind het leuk dat ieder jaar het kamp op een andere plek is, zodat ieder kamp uniek is in zijn omgeving, activiteiten en herinneringen.

Bedankt Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker! Ik ben blij dat jullie je in zetten voor alle jongeren die te maken hebben met kinderkanker en ook ouder zijn dan 18! Ik voel me welkom en ik denk dat velen dat met mij eens zijn!

Liefs, Fabienne

Geen opmerkingen:

Een reactie posten