Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




dinsdag 21 januari 2014

Cambodja Battambang 21 januari: Een kijkje in de medische wereld vanCambodja

21 januari

In de ochtend stond schilderen weer op de planning, de grootste stukken zijn af, nu zijn we bezig met de muurschilderingen en het priegelwerk. Ik hield me bezig met de luiken naast de ramen. Deze konden wel schilderbeurtje gebruiken. Ik heb samen met een groepsgenootje fruit en groenten op de muur getekend van de keuken. De lunch bestond weer uit rijst, soep en een groente/vlees gerecht. Ik eet het vlees niet meer op hier. Ze hakken de vis en kip met bot en al in mootjes en bakken dat. Bij iedere hap die ik neem ben ik bang dat ik op een stukje bot kauw. De meesten van de groep laten het vlees liggen en vissen de lekkere dingen eromheen uit. Na de lunch bezocht ik samen met Sothea en de reisleider een paar ziekenhuizen. Eigenlijk zijn het geen ziekenhuizen te noemen, het zijn meer een soort priveklinieken. Ze zijn heel klein, bestaan vaak uit een wachtkamer met een receptie en een paar kamers. Ik heb geen idee of je er kan blijven als je ziek bent, maar dat hoop ik zelf niet mee te maken. Een groepsgenoot moest vorige week naar een ziekenhuis. Deze bestond slechts uit een woonhuis waar een arts was, twee bedden stonden en er wat middelen ter beschikking stonden. In Cambodja zijn wel een aantal grote,ziekenhuizen, maar deze zijn opgericht door Europa, Australiƫ,of andere meer welvarende landen. De lokale bevolking heeft het geld niet om een ziekenhuis te bezoeken. Vandaag algemeen meisje van het weeshuis aan het infuus. De huisarts is langsgekomen en gaf haar het infuus. Wat er in zat kon ik niet goed zien, maar het was wat gelig. Verder was er de hele dag geen arts of verpleegkundige te zien en zij lag daar buiten op een mattrasje met een infuusfles aan het raam gebonden. Ik vond het een rare gewaarwording en ook wel een eng idee. In Nederland is er veel meer controle op infusie, vooral omdat de kans op infecties, luchtbelletjes in de aders en andere complicaties best wel groot zijn. Ik zal best wel eens stage willen lopen in een lokaal ziekenhuis, kijken of ik iets kan verbeteren.
De leerzame en interessante dag eindigde met een gezellige spelletjes avond.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten