Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




donderdag 23 januari 2014

Cambodja Battambang 23 januari: fantastisch avondspel voor deweeskinderen

Een paar van ons stonden extra vroeg op om een bezoekje te brengen aan de basisschool van de kinderen. De school begint al om 7 uur 's ochtends. Helaas bleek ons goede gedrag voor niets, want de kinderen hadden een vrije dag. De communicatie in het weeshuis gaat wel vaker verkeerd. We hebben gewacht op het ontbijt, warm ingepakt in fleeceplaids. Het is echt behoorlijk koud in de ochtenden de laatste week. Ik heb horen zeggen dat het ongeveer 12 graden is. In Nederland is het natuurlijk kouder, maar voor Cambodjaanse begrippen is dit echt heel koud. Ze noemen het hier nu ook winter. Het regenseizoen is net voorbij en voor ons als Nederlanders is het overdag echt een heerlijk temperatuurregelaar. Korte broeken en hemdjes weer. Regen heb ik al een bijna een maand niet gezien en dat bevalt me prima.
Na het ontbijt heb ik een uur met een jong katje schoot gezeten. Sinds een paar dagen lopen er drie snoezige kleine kittens rond en ik kon het niet weerstaan om ze te knuffelen. Ze zijn mager, maar zien er wel gezond uit. Eentje vond mij ook wel lief en vond mijn vest een heerlijk zacht plekje om te slapen. Hij kroop helemaal in mijn vest, lekker donker en lekker warm, terwijl ik op de laptop mijn youthpass invulde. Een youthpass is onderdeel van deze reis en zorgt ervoor dat de subsidie van deze reis mogelijk is. Ik heb mijn leerdoelen behaalt en dat is erg fijn. Na de lunch ben ik gaan verven in het eetgedeelte van de kids. Er zijn allemaal fruit- en groentesoorten op de muur getekend en ik heb er een paar ingekleurd. Daarna was het tijd om te relaxen vlak voor het eten. Na het eten stond de highlight van de dag op de planning: het dierengeluidenspel. Ik coƶrdineerde de boel een beetje. Ik heb het spel uitgelegd aan Sothea, zodat zij het in Khmer kon uitleggen aan de kinderen. Iedereen van onze groep was een dier en maakte zich klaar. We verstopten ons op heel het terrein, terwijl de kinderen in groepen werden verdeeld met een lijst met de te zoeken dieren erop. We hadden een uur ingepland voor het spel, omdat er 13 dieren zijn. Ik zat verstopt samen met Joice op het balkon van ons guesthouse. Hier had je uitzicht over een groot deel van het terrein en kon Jemenieten van de andere dierengeluiden die je her en der kon horen. Het was duidelijk dat het spel was begonnen, want groepen met kinderen renden en gilden over het terrein. Ik vond het knap dat ze de dierengeluiden konden horen terwijl ze zelf zoveel herrie maakten. Ze waren bloed fanatiek en het eerste groepje had binnen een half uur alle 13 dieren gevonden. Dit had ik nog nooit eerder meegemaakt. De kinderen spelen hier anders dan Nederlandse kinderen. Nederlandse kinderen willen altijd iets winnen als ze ergens aan meedoen, hier is het duidelijk dat de kinderen het doen voor hun plezier. Ze vinden het leuk om te winnen, maar ze vinden het ook leuk als anderen winnen. De begeleiders, de kinderen en wij als groep vonden het spel een groot succes en dat vind ik erg leuk om te horen. Het was geweldig en het geeft mij een goed te gevoel om de lach op hun gezichten te zien en het plezier in hun oogjes. Ik ben trots op ons! 

1 opmerking: