Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




vrijdag 10 januari 2014

Cambodja Battambang dag 3: (body)painting

8 januari: Vandaag zijn we echt begonnen om het weeshuis te helpen. Het jongensgebouw stond op de planning om geschilderd te worden. Gelukkig was het wat bewolkt en werden we niet gelijk weg gebrand door de zon. Het jongenshuis is best wel groot, het heeft een benedenverdieping en een hoge bovenverdieping met een trap aan de buitenkant. Er is ook een veranda met een omheining in Romeinse stijl. Eerst moest de hele buitenkant geschuurd worden. Dit deden we met staalborstels. Aangezien het gebouw hoog is moest een heel deel via een ladder worden geschuurd. We kwamen er al snel achter dat niemand van ons een ladderheld is. Een student van het weeshuis kon ons daar gelukkig mee redden, hoe hielp vol enthousiasme mee. Mijn enthousiasme begon een beetje te dalen. Er leek geen einde aan te komen. Gelukkig waren we met veel mensen, waardoor het sneller ging en het ook leuker is.  Toch bleef het een hele klus. Na de lunch zetten we het eerste deel in in de Primer. Eindelijk kwam de stap naar Verven steeds dichterbij. Mijn haar zat helemaal onder de stof van het schuren en de vreemde substantie van de primer. Hoe ik het ook hield, het bleef zo staan. Eindelijk was het al snel tijd om de veranda te schilderen. Het was soms wel een beetje behelpen, maar ondanks alles lukte het toch. soms was het een heel gefriemel tussen de spijltjes van de veranda, mijn armen, benen en haar waren nu ook van een mooi kleurtje voorzien. Eindelijk zag je het huis knappen en dat geeft toch wel een goed gevoel. Ik denk dat het resultaat heel mooi gaat worden, vooral als we we nog leuke tekeningen erop schilderen. Om 4 uur hadden we het gehad voor de dag en stopten we. Het vieze verf water (het was verf op waterbasis en ja, speciaal voor buiten) werd gewoon in de tuin gegooid, waar de eenden en kippen ook lopen. Dat lijkt me niet echt gezond. Volgens hen kon dat niet anders, ze hebben geen afvoer. Ik zou het zelf ergens gooien waar niemand komt, achter de huizen bijvoorbeeld. 
Na het avond eten gingen we Battambang in. Daar hebben we wat getrokken in een heel gezellig restaurant, waar we konden genieten van live Cambodjaanse muziek. Leuk en bijzonder om te zien hoe die mensen genieten. Ik verstond er niets van, maar ze zongen leuk. We voelden ons een beetje special guest, er bleven continu een aantal obers bij ons staan. We waren ook de enigen blanke mensen binnen, dit tentje is niet ontdekt door toeristen, dat maakt het juist zo leuk. Het was een intensieve dag met een leuke afsluiting. Ik hoop dat we snel ook iets met de kinderen mogen doen. De kinderen vinden het leuk dat we er zijn en zoeken ons steeds op. Taal vormt wel een beetje een belemmering, maar met handen en voeten lukt het prima.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten