Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




vrijdag 17 januari 2014

Cambodja Seam Reap dag 3: bijna aangevallen door een boze aap bij deAngkor Wat.

Om 5 uur vertrokken we met vijf Tuc Tucs naar de Angkor Wat. De zon komt heel mooi op achter de Angkor Wat en dat wilden we allemaal meemaken. Het was behoorlijk afgekoeld en zonder jas of warme kleding was de rit er naartoe niet echt aangenaam. Het verbaasde me me hoeveel mensen het zelfde idee hadden als wij. Daar stonden we dan, met onze fototoestellen in de aanslag, om de zonsopkomst vast te leggen. Het was alleen nog niet meer dan zwarte schimmen voor een heldere donkere lucht. Toch liet de zon zich al snel zien. De lucht veranderde van zwart naar donkerblauw en van donkerblauw naar oranje. Prachtige plaatjes werden het. Het was wel jammer dat er zoveel mensen waren, waardoor het vrijwel onmogelijk was om de Angkor Wat mooi en zonder mensen op de foto te krijgen. Het was een prachtig gezicht om de zon te zijn op komen. De Angkor wat is een prachtig gebouw, wat gemaakt is rond 1100. Het bestaat uit miljoenen opgestapelde stenen. Ik vind het knap hoe de mensen dat in die tijd deden, zonder machines. Toen de zon helemaal was verschenen, namen we een ontbijt en gingen we daarna in de Angkor Wat. Het was bijzonder om er rond te lopen en te beseffen dat het bijna 1000 jaar oud is. Je kon ook helemaal naar boven toe via een eng smal trappetje. Eenmaal boven had je een prachtig uitzicht over de tuin en de bomen van het Stadje. Op een gegeven moment ging ik samen met een groepsgenoot via de zijkant even uit de tempel. Er zaten een paar aapjes. Ik vond het leuk om een foto van zo'n aapje te nemen. Hij zat heerlijk te smikkelen van een stukje sinaasappel. Op een gegeven moment zat er nog een aapje vlak voor de trap die wij moesten nemen. Ik nam nog een foto, maar toen hij in de gaten kreeg dat ik hem fotografeerde vond hij het minder leuk. Het was een grote aap, met schattige oogjes en een lief gezichtje. Ineens veranderde zijn blik, zijn wenkbrauwen gingen naar standje boos en hij liet zijn enorme tankten zien. Ik schrok me dood en van schrik sprong ik naar achter. Ik was zo bang dat die aap mij aanviel, dat ik bijna samen met het groepsgenootje achterover de hogere rand viel. Ik was bezig met een foto nemen, en ik heb er ook een gemaakt uit reflex. Wat er precies op staat weet ik niet, maar het is een foto met een leuk verhaal.
Na de Angkor Wat gingen we met de TuC Tucs naar een andere tempel. Het is een groot gebied met allemaal oude tempels. Als je alle tempels en gebouwen wil zien ben je bijna 7 dagen onderweg. Wij gingen maar een dag en wilde alleen de mooiste zien. De gebouwen en tempels lijken wel een beetje op elkaar, maar toch is het wel anders. We zijn in totaal naar vier tempels geweest. Ineens worden de schilderijen die in verschillende plaatsen in Cambodja worden verkocht duidelijk. Ik vond de laatste tempel het mooist. Er zaten allemaal hoofden in de stenen verwerkt, prachtig om te zien. Ik vond het ook leuk om op de trappen van de tempels te klimmen. Het waren vaak dunne, gammele, steile en lange trappen. Gedurende de dag in Angkor Wat had ik een beetje het gevoel dat we in een pretpark waren, maar dan alleen met bezienswaardigheden. Er waren prachtige oude bomen, sommigen waren met hun wortels helemaal vergroeid met de tempels, het was echt prachtig. Angkor wat is pas begin 1900 ontdekt, daarvoor lag het verscholen in het oerwoud. Waarom de bevolking ineens weg was die er lang geleden woonde is niet bekend. Het verhaal gaat dat de mensen ineens zijn vertrokken. Het was leuk om in een stuk oerwoud te lopen. Het was alleen minder groen dan dat ik me voorstelde, omdat het nu een droog seizoen is. In het regenseizoen schijnt het echt prachtig te zijn. Ja, ik heb een oude boom omarmd. We waren er bijna 11 uur en de tijd ging heel snel. Ik keek mijn ogen uit en mijn fototoestel draaide overuren. Ik ben blij dat ik de Angkor Wat mocht bewonderen. In de laatste tempel mocht ik bij de Boedha wierook aansteken en kreeg ik een rood armbandjes om. De man sprak tegen mij, eerst in Khmer, daarna in het Engels. Het kwam erop neer dat het armbandjes mij en mijn familie geluk brengt! Ik hoop het maar!

De dag sloten we af met eten in het steakhouse met heel de groep. Een lekker hapje kon er wel in na zo'n lange indrukwekkende en intensieve dag.

 De foto toen ik schrok van de enge aap
 De mooiste tempel! Met allemaal hoofden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten