Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




zondag 26 januari 2014

Cambodja Battambang 26 januari: Voorlichting Bedplassen en acrobatengrappen!


Ik begon de ochtend met het schilderen van de luiken van de ramen en om 11 uur werd ik afgelost om een voorlichting te geven. Na vijf keer uitstel te hebben gekregen mocht ik eindelijk met de 3 meisjes van het weeshuis in gesprek gaan die nog in bed plassen. Net als in Nederland is bedplassen een taboe in Cambodja. In het weeshuis slapen de kinderen in het stapelbedden en sommigen slapen ook nog eens met z'n tweeën in één bed. Er wordt niet veel gedaan aan bedplassen. Het kind moet zijn eigen lakens wassen en ze hopen daarmee dat het bedplassen vanzelf ophoudt. Bedplassen kan verschillende oorzaken hebben en ik heb de meiden verteld wat de mogelijke oorzaken kunnen zijn. Sothea zat bij de voorlichting om te vertalen. Sothea is een begeleider van het weeshuis, die er zelf als kind ook heeft gewoond en tot haar 13e in bed heeft geplast. De kinderen willen graag weten wat de oorzaak is van hun bedplassen, maar helaas kan ik daar niet bij helpen. Ik denk dat de meesten van deze meiden wel een behoorlijk verleden heeft. De taalbarriere maakt het lastig, ik zou zo graag willen weten wat de reden is dat de kinderen hier wonen. Sommigen zijn van straat geplukt, verlost van mensenhandel, echt wees of sommige zijn er komen wonen omdat de ouders te arm zijn. Een trauma kan een oorzaak van bedplassen zijn. Ik heb de kinderen tips gegeven over het drink patroon, slaapritme en ik hoop dat ik nog wat plaswekkers voor ze kan regelen die ik kan opsturen naar het weeshuis, zodat de meiden droog kunnen worden 's nachts. De voorlichting verliep heel goed en ik stond versteld van mijn eigen engels. De kinderen waren blij en ik kreeg van alle meiden een dikke knuffel.
Ik sprong nog even onder de koude douche voordat de volgende activiteit alweer op de planning stond. 's Middags zijn de koude douches net iets beter te verdragen dan 's avonds laat of 's ochtends vroeg, omdat de zon het grondwater in de grote ton iets verwarmd.
Een paar kinderen van het weeshuis kregen een acrobatenworkshop bij het circus in Battambang en 's avonds gingen we met alle kinderen naar het circus om toeschouwer te zijn. Eind van de middag stond een mooie paarse touringcar voor ons klaar om ons en de kids naar het circus te brengen. Ik had geen idee wat ik kon verwachten van een circus in Cambodja. Ik was bang voor een dierencircus en had me daardoor niet echt heel erg verheugd op het uitstapje. Toch vond ik het instappen in de touringcar al leuk. De kinderen die ook instapten zag je al genieten. De bus zat niet helemaal vol, want er waren nog veel kinderen aan het voetballen tijdens een voetbalwedstrijd. Eerst haalden wij hen op, voordat we bij het circus kwamen. Er was een grote speeltuin op het terrein en de kinderen renden blij de bus uit om alle speeltoestellen te bezetten. Ik kon het natuurlijk niet laten om mee te doen. Vanuit het weeshuis kregen we pakketjes eten mee en zodra het donker werd aten we het met z'n allen op. Ik vond het leuk om te de kinderen zo samen te zien. Op het weeshuis zie je niet veel kinderen, het terrein is erg groot en iedereen doet zijn ding. Nu alle kinderen zo samen op een vlonder zaten te genieten van een lekkere maaltijd, genoot ik intens met ze mee. Om 19 uur was het dan eindelijk zover, we mochten de circustent in. Wij vulden al de halve tent met onze groep. Ik liet het op me af komen en ik vond het een enorm leuk circus. Ik heb denk ik nog nooit eerder zo'n leuk circus gezien met alleen maar acrobatenkunsten. Er werd nauwelijks in gesproken, omdat het publiek Khmer en Europees was. Toch was er een enorm leuk verhaal in. Ik vond het zelfs spannend. De kinderen zaten helemaal in het verhaal en af en toe werd ik aangetikt of ik wel zag wat zij zagen. De kunsten die werden vertoont waren enorm knap en het werd nog grappig gemaakt ook. Ik heb genoten en de kinderen ook. Het was heerlijk. Het werd laat voor de kinderen, dus toen de touringcar ons weer naar het huis bracht, vertrokken alle kinderen richting hun bed en genoten wij nog even van een rustig avondje.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten