Het leven van een brus

Het leven van een brus zonder vader...




donderdag 20 maart 2014

Verlangen naar tijd en andersom

Vandaag is een van de vele dagen dat ik me verveel. Een paar jaar geleden kon ik me daar niets bij voorstellen. Ik was altijd bezig en had mijn agenda tot in de minuten vol gepland. Ik ben in twee jaar enorm veranderd, niet alleen in mijn doen en laten, maar ook in mijn leefomstandigheden. Mijn perfectionisme is gelukkig naar een acceptabel niveau gezakt, ik woon op mezelf, ben afgestudeerd als verpleegkundige, heb een super leuke vriend, ik heb kennisgemaakt met een ander deel van de wereld (cambodja), en vanaf volgende week ook nog eens een baan als verpleegkundige in het ziekenhuis. Iets waar ik al vanaf jongs af aan van droom. Ik zit alleen ook al enkele weken thuis, te wachten op werk. In het begin vond ik het heerlijk, ik kon lekker mijn kamer opruimen, schoonmaken, afspreken met vrienden, lekker op de bank hangen. Dingen doen waar Ik anders weinig tijd voor had.  Toen ik nog 24 uur in de week werkte, vond ik dat ik soms te weinig tijd had voor mezelf of mijn hobby's, maar nu ik al een paar weken thuis zit, verlang ik toch wel naar werk. Ik besef weer hoe blij ik moet zijn dat ik kan werken, dat ik werk heb en dat ik over een paar weken mijn droom weer achterna kan. Nu moet ik daarom maar even goed genieten van mijn vrije tijd. Met dit heerlijke zonnetje erbij, gaat dat zeker lukken. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten